In Hilton Artlab in Rotterdam zag ik de tentoonstelling ‘Reflections on Water’. Het was een grote kunstinstallatie van de hand Robert Roelink, Jasper de Gelder en Eddy Kaijser. Je waant je in een schitterende onderwaterwereld, je loopt tussen vissen en zeewier.

Het is een driedimensionale beleving waarbij verschillende elementen uit de onderwaternatuur zijn opgeblazen tot enorme proporties. Een meterslange Zeeprik en een Maanvis vormen de basis, zwevend over een gecreëerd wateroppervlak. Als bezoeker loop je met droge voeten over een kunstmatige watermassa, de Plastic Soup.

Blauw met zilvergrijze strepen

De gehele installatie is opgebouwd uit plastic. Ik sprak in Hilton Artlab met één van de makers, Robert Roelink. Met een touwtje kan de bezoeker zelf de Zeeprik golvende zwembewegingen doen maken. De machtige oceaan ligt in het blauw met zilvergrijze strepen erdoorheen voor ons. Het is zeker dertig meter lang en je kunt erin. “Gisteren was er een hele groep jonge toeristen die erin wandelde. Ze kwamen zelfs – met de juf – nog een keer terug!”

Achter de oceaan bevindt zich een bruine rots. Als het donker wordt gaan de ledstrips aan die een bruine gloed verspreiden. Ook in de oceaan bevinden zich led-strips die de bezoeker het gevoel geeft zich in een heel andere wereld te bevinden.

Het plastic tijdperk

Roelink probeert in zijn werk het plastic tijdperk vast te leggen, zegt hij. “Binnen mijn werk worden thema’s als het milieuprobleem, de polarisatie van de democratie, de hang naar het verheerlijken van economische waarden en de nieuwe revoluties, belicht.” Hij maakt daarbij gebruik van materialen als huishoud plastic, afval plastic, acryl en tape. Daarmee maakt hij een diversiteit van werken, van schilderijen, collages, beelden, performances tot installaties op locatie. 

Roelink: “Ik probeer kunst te maken die de hedendaagse cultuur bloot legt. Deze thema’s zet ik tegenover de kracht van de natuur, die ons altijd zal overleven, ik ben op zoek naar nieuwe hoop.”

Confronteren

Waarom is dit thema voor hem belangrijk? “Als je deelneemt aan een cultuur zoals hier in het Westen, dan moet jij jezelf aan durven kijken in de spiegel. In hoeverre wil ik meedoen met de plastic consumptie? In hoeverre sta ik achter het kapitalisme? In hoeverre sta ik achter de wapenhandel? Alleen door mijzelf als kunstenaar hiermee te confronteren, door na te denken in beeld, reageer ik op de huidige maatschappij.”

Hij wil niets opdringen, licht hij toe. “Ik deel slechts mijn gedachten, transformeer mijn gedachten in beeld. Ik heb respect voor alle andere dieren, die ik niet eet en niet bevecht met wapens, noch met woorden. Ik ben slechts een persoon met een individuele gedachte, mijn wijsheid, die ik deel.”

Zaandam en Vlissingen

Zijn plastic soup ontstond in 2012 in Zaandam met ‘The Wave’. Buurtbewoners hielpen hem om in een Projectruimte op de ramen plastic collages aan elkaar te plakken. Het jaar daarop werd de plastic soup geplaatst in Vlissingen in een leegstaande winkel. Er werd een nieuw wit gedeelte aan toegevoegd, die ook nu in Rotterdam te zien is. “De mensen konden de plastic soup in. Ze waren verwonderd door het glas-in-lood effect dat binnen te zien was. Op zeker moment hebben we de oceaan door de deur naar buiten geblazen.”

Sleutelwerk

Heeft Roelink een sleutelwerk in zijn totale oeuvre? “Ik heb er meerdere. De plastic soup, niet alleen zoals die hier ligt, maar ook in zijn andere gedaanten. De rode tank die op verschillende locaties is opgeblazen is een sleutelwerk evenals de sculptuur ‘De gevallen mensheid’ en de installatie ‘De laatste gletsjer’. Dan heb ik het nog niet eens over mijn schilderijen en collages.”

Voor het maken van de rode tank ging Robert Roelink naar het Oorlogsmuseum in Overloon. Die pakte hij – à la Christo – met rood plastic in zodat hij de juiste vorm had. Vervolgens werd het een opblaasbare tank die onder andere in 2015 te zien was in Rotterdam op het Schouwburgplein tijdens Motel Mozaique

Roelink was er vroeg bij op de Kunstacademie. “Eind 1995 was ik op mijn 21ste klaar op de academie te Kampen.” Als grafisch ontwerper begon hij direct voor zichzelf als zelfstandig ondernemer. “Naast mijn ontwerpen hield ik altijd tijd over om te blijven schilderen. Op mijn 30ste heb ik definitief gebroken met het grafische vak en kon ik mij geheel richten op autonome werken.”

Kunstnomade

Inmiddels is hij al bijna 19 jaar een kunstnomade en dat is hij vanuit een camper, een huis op wielen. Daarmee reist hij zijn projecten af in Europa en daarbuiten. Daarnaast heeft hij midden in Nederland een atelier van 250m2. “Ik sta met één been midden in de maatschappij en met het andere wil ik de mogelijkheid behouden om zo vrij als een vis in mijn habitat te leven: de natuur. Niet op de vlucht maar altijd flexibel opzoek.” Daarbij wordt hij de laatste vijf jaar vergezeld door zijn vriendin Femke, een fotografe met grote projecten, onder andere in New York.

Tot slot, wat is zijn filosofie, voor zover al niet duidelijk? Roelink: “De randen van onze samenleving zijn bereikt en de huidige politiek en haar stemmers lijken er geen richting aan kunnen geven. Kunstenaars, filosofen en wetenschappers zijn juist nu nodig om nieuwe wegen voor te leggen. Regeren uit angst of winstbejag is geen duurzame visie.”  

http://www.robertroelink.com/
https://www.facebook.com/robert.roelink
https://www.instagram.com/robertroelink/
https://foundation.app/@robertroelink
https://hilton-art-lab.com/
https://www.facebook.com/Hilton-Art-Lab-101626241684225/