SCHEVENINGEN, 1 januari 2017 – Vele tienduizenden mensen deden vandaag mee aan de Unox Nieuwjaarsduik. Op 142 plaatsen in het hele land renden deelnemers het koude water in. De stevige wind zorgde voor een gevoelstemperatuur van onder het vriespunt. Het evenement is volgens de organisatie veilig verlopen, mede dankzij de inzet van honderden vrijwillige lifeguards van de Reddingsbrigade. Scheveningen was het decor van de grootste Nieuwjaarsduik ter wereld: 10 duizend mensen sprongen de Noordzee in om 2017 in te luiden. De duik had dit jaar een extra feestelijk tintje. Unox bestaat 80 jaar en trakteerde deelnemers en bezoekers van de duik, naast mutsen en erwtensoep, op een hartverwarmend oer-Hollands meezingfestijn, het ‘Nieuwjaars-kom-snert’. Noot voor de redactie, niet voor publicatie: Een selectie van foto’s van de Unox Nieuwjaarsduik kun je hier downloaden: Later vandaag (1 januari) publiceren we de ANP-video van het evenement, vrij voor publicatie. Voor beeldaanvragen en persvragen kunt u contact opnemen met: Winkelman en Van Hessen Boris Wielers / Marjolein de Lannoy T: 070 – 416 16 16/ 06-23 22 05 27 E: boris@wenvh.nl / marjolein@wenvh.nl

De duik wordt al sinds 1960 gehouden. 10.000 mensen deden dit keer mee. En Unox, de sponsor, werd 80 jaar en trakteerde daarom op een Meezingfestijn: het ‘Nieuwjaars-kom-snert‘.

Ik loop naar Café Columbus aan de Strandweg, de Boulevard. Het is kwart over tien. Ik ben een enorme rij mensen gepasseerd die stond te wachten van de ingang van het Kurhaus tot aan een aanmeldtentje op de Boulevard.  Midden in het café brandt een open haard. Er is koffie. De UNOX Huisband speelt ‘When the Saints Go Marching In’ en loopt naar buiten. Ik zie enige EHBO’ers in geel-blauwe jasjes.

Met Bloed, Zweet, en Tranen
Ik krijg mijn pasje en kan het strand op. Met een oranje Unox muts. Daarmee ben ik one of the crowd. Sommige mensen lopen met een badjas over hun kleren. Willy en Willeke Alberti zingen via de luidsprekers luid ‘Alleen omdat ik om het leven geef’. ‘Heb je er een beetje zin in allemaal?’, vraagt de microfonist in de tent vlakbij het strand. Het podium met een groot bord met NieuwjaarsKomSnert’ is versierd met tientallen ballonnen. Het terrein is afgezet met een rood lint, om de 15 meter staat  een persoon met oranje muts het lint omhoog te houden.

Jij bent mijn tranen niet waard, Jij krijgt die lach niet van mij’ klinkt het vervolgens. Ik loop naar de grote rechtertent. Het is vijf voor elf en het loopt al aardig vol. Voor me staat een Chinees (met muts), die verwachtingsvol gaat ronddribbelen als hij André Hazes hoort zingen ‘Met Bloed, Zweet, en Tranen’.

Twee meisjes zijn op het podium begonnen met fitness-dansjes op de muziek van ‘Hey Hey Baby, if you wanna be my girl’. Drie mannen gooien zich warm met een rugbybal. Mensen staan te springen op de ritmische muziek. ‘Pak je muts en ga zwaaien’ roept de microfonist op. En hij vraagt vervolgens ‘Wie is er nog dronken van gisterenavond? Straks ben je herboren!

Konijntjes en haasjes
Ik loop naar de grote linkertent. Een (groot) meisje heeft haar roze flamingozwemband meegenomen. Johnny Hoes zingt ‘Och was ik maar, bij Moeder thuis gebleven’. De microfonist: ‘Wie heeft het koud? Wie is niet kapot te krijgen? Volgend jaar neem ik jullie mee naar Curaçao!’ Twintig over elf: ‘We gaan massaal opwarmen. We zijn een grote familie vandaag! Allemaal naar Links, allemaal naar Rechts! De handen uit de Zakken, de Handen in de Lucht!’

Een Indiër voor me maakt een vrolijk rondje met twee vingers in de lucht. ‘Zakken, Zakken, Zakken!’ Een meisje op het podium presenteert een cheque van 10.000 euro die Unox van de entreegelden doneert aan de Gezamenlijke Voedselbanken.  ‘Om tien voor twaalf gaan we omkleden. Handjes in de Lucht’ en de muziek klinkt ‘Hoempa, hoempa, Tetere, Tetere’. Ik zie twee (mens)grote witte kippen rondlopen. Verder ook veel konijntjes en haasjes met nogal eens een keer een staart.

Een Afrikaans gezinnetje (pa, ma en zoontje), dat zich tot nu toe rustig had gehouden, begint nu voor het eerst ook te dansen. De Gebroeders Kool, in oranje jacks, komen op het podium en zingen ‘Wie gaat ermee naar de Zee? Duiken in de Zee, duiken in de Zee.  We duiken Een, we duiken Twee, we duiken Drie keer na elkaar. Het is een beetje Fris.’

En vervolgens het lied ‘Schatje, mag ik je foto? Ben je nog vrij?’ ’Springen, die Handen in de Lucht’. En daarna het lied ‘Ik heb een hele mooie boot, Het is de allermooiste boot van allemaal’. ‘De Linkerhand de Lucht in’, de Rechterhand de Lucht in.  En dan het lied ‘Ik heb een Helicopter. Daarmee vlieg ik over Zee’.

De erwtensoep
Kwart voor twaalf. ‘Haar Naam is LoLa, Ze houdt van dropsticks en van Cola. Ole, Ola’. Ik zie vier 70 jaar plus Rode Kruis Zusters in het Rode Kruisuniform van voor de Tweede Wereldoorlog: blauwe jurken, witte schorten  en witte kapjes op. Gaan ze ook duiken? ‘Zijn we een beetje warm allemaal?’ ’Ik klap, klap voor Oranje. Zo hoog, Zo hoog!’.

Negen voor twaalf. De eerste kleren gaan uit. ‘Na de duik zo snel mogelijk aankleden. Er wacht de erwtensoep’. Er worden veel foto’s geschoten. Als er nog vier minuten te gaan is klinkt ‘Ik ben een ruitenwisser, Ik ben een ruitenwisser, Ik ben een ruitenwisser’. Nog een minuut ‘Ik adviseer één duik te nemen. Het is een beetje koud.’ Nog 30 seconden. ‘Ga maar klaar staan!’ En de eersten vliegen al weg. Vijftig seconden na twaalf komen de eersten terug gerend. Twee over twaalf: ‘Een applausje voor alle duikers’. Ik ga naar de erwtensoep.